چقدر انسان بزرگیه...
چقدر عاشق... چقدر مهربون و دلسوز و احساساتی...
آخه کی حاضره همچین فداکاری‌ای بکنه؟ به کسی که هزاران کیلومتر دیرتره جواب مثبت بده؟ اعتماد کنه؟ عاشقش بشه؟ وابسته‌اش بشه؟ براش گریه کنه؟ براش بغض کنه؟ بخنده؟ بهش فکر کنه؟ خوابش رو ببینه؟ تاریکترین اسرارش رو بگه؟ خود واقعیش رو نشون بده؟ گاردشو بیاره پایین؟ روحش رو براش عریان کنه؟ بهش امـــــــیدوار بشه؟
نباید یادم بره! نباید!!!
چه انسان بزرگی!